Nieuwjaarstoespraak Dorpsraad Acht 2018

Op maandag 1 januari 2018 werd voor de 25e keer de nieuwjaarsreceptie georganiseerd in het Dorpshuis Acht. Voorzitter van de Dorpsraad, Remco van Dooren, hield een nieuwjaarstoespraak. Deze is hieronder te lezen.

Lieve mensen,

Welkom op deze 1 januari 2018. Welkom bij deze nieuwjaarsreceptie, een mooie traditie van samenwerking tussen het Dorpshuis, het Kerkbestuur en de Dorpsraad. Wat ontzettend fijn dat we vanmiddag met elkaar hier mogen zijn, om met elkaar te toasten op een mooi jaar.

In een nieuwjaarstoespraak wordt voornamelijk vooruitgeblikt op wat het nieuwe jaar ons gaat brengen. En wat we in 2018 graag werkelijkheid zien worden, uit onze voornemens die we laatst hebben gesteld of de wensen die we hebben. Dat zal ik vanmiddag ook zeker doen. Toch wil ik ook even terugkijken, omdat het voor mij een bijzonder moment is om hier te staan. Nog een paar maanden en dan zit de termijn van de huidige Dorpsraad er namelijk op. Dit is dan ook mijn laatste nieuwjaarsspeech in mijn rol als voorzitter van de Dorpsraad. Daarom wil ik daar graag even bij stil staan.

Ik neem u mee naar een week voorafgaand aan de openbare vergadering van de Dorpsraad op 21 oktober 2013. In het Eindhovens Dagblad lees ik dat de huidige Dorpsraad heeft besloten om te stoppen met haar werkzaamheden. Hun conclusie is dat met het (toenmalige) gemeentebestuur en ambtenarenapparaat niet samen te werken valt. Ik ben dan 17 jaar en besef me tijdens het lezen dat dit het moment is dat ik me moet aanmelden om te kijken op welke manier dan ook de belangen van Acht nog steeds op een goede manier behartigd kunnen worden.

In de maanden daarna zit ik met een aantal mensen van Achtse Belangen om tafel om te kijken hoe we de Dorpsraad weer op de rit kunnen krijgen. We houden verschillende bijeenkomsten met politieke partijen. Steeds weer is de opkomst enorm groot. Het versterkt ons gevoel dat voor veel mensen de vergaderingen en bijeenkomsten van de Dorpsraad nog steeds er toe doen. Het blijft goed zoeken, maar uiteindelijk vinden we ook genoeg kandidaten om de lijst voor de Dorpsraad te vullen voor de verkiezingen die dan in 2014 zijn gepland.

Bij de verkiezingen hebben we een hoge opkomst: zo’n 53% van de Achtenaren kleurt een vakje van een van de kandidaten rood. Het levert uiteindelijk een mooi team op, van man tot vrouw, van jong tot oud, actief in verschillende groepen, ieder met hun eigen ervaring. We besluiten dat ik als 18-jarige jonge gup aan het roer mag staan. Voor mij een hele eer, maar ook een grote verantwoordelijkheid. “Als gezicht van” moet ik ervoor zorgen dat we als Dorpsraad serieus worden genomen, dat we de juiste problemen aankaarten en uiteindelijk met oplossingen komen om zaken in het dorp te verbeteren.

Het worden uiteindelijk vier leuke, uitdagende, heftige en soms ook moeilijke jaren. Als nieuwe Dorpsraad kiezen we ook voor een nieuwe aanpak. We vertrouwen daarbij op de veel, veel vrijwilligers en fantastische stichtingen en verengingen die we hier in het dorp hebben.

Ondanks enkele wijzigingen binnen de Dorpsraad blijven we vier jaar lang intern sterk verbonden. We zijn een echt hecht team. Ieder weet zijn eigen plek binnen het team te vinden. Soms kregen we nog eens wel vragen of er intern discussie plaatsvond binnen de Dorpsraad, omdat in openbare bijeenkomsten dat nooit zichtbaar was. Ik kan u een ding verzekeren. Die discussies zijn hevig gevoerd, waarbij op verschillende thema’s de verschillen soms veel groter waren dan de overeenkomsten. Toch, en daar ben ik trots op, is het ons altijd, in welke discussie dan ook, gelukt om achter een beslissing te staan die we allemaal konden delen. En zo konden we met één gezicht naar buiten ons verhaal vertellen.

Mocht u het denken, nee, dit is nog geen afscheidsspeech van de Dorpsraad. Die komt nog. We hebben nog drie maanden te gaan, en er is nog genoeg werk aan de winkel. Maar als trotste voorzitter vind ik het toch wel waard om een aantal onderwerpen te noemen waar we als Dorpsraad hard aan hebben gewerkt.

Neem bijvoorbeeld de rattenproblematiek. Begonnen vanuit veel klachten van bewoners in verschillende straten van Acht. Uiteindelijk uitgegroeid tot een zware discussie, maar met een goed resultaat.

Een ander thema was de winkel. Niet alleen in de afgelopen vier jaar, maar veel langer al. U kent het verloop van dit proces. Een groot deel in Acht wilde de dierenweide behouden. En ook wij wilde de dierenweide behouden, in een kleine vorm of op een andere locatie. Nu de helderheid er is, ben ik blij dat de dierenweide al langzaam aan wordt omgetoverd tot een nog toegankelijkere karakteristieke plek in Acht. Daarmee wordt voldaan aan de wensen van een groot deel van de Achtenaren. Er staat nog zeker één wens open die ik graag vervuld had. In het belang van de leefbaarheid van het dorp, maar vooral in het belang van een heel groot deel van de huishoudens in Acht: de komst van een winkel. De kans is klein, dat realiseren we ons denk ik nu allemaal maar al te goed, maar wij doen er alles aan om voor het einde van onze periode toch nog een schot in de zaak te behalen. Daarmee kunnen we dan ook de andere wens van Acht vervullen.

We zijn ook met andere onderwerpen bezig geweest, zoals de dodenherdenking, het kenmerkende buslijn 8, de verkeersveiligheid, hoogspanningslijnen, de speelvoorziening aan de Leistraat, het opzetten van ZorgSaam op Acht en het opknappen van de kiosk.

Dan nog twee andere onderwerpen die ik wil aansnijden. Allereerst, de buurtpreventie. Ook hier hebben we onze strategie toegepast van initiëren, opzetten, doorgeven en faciliteren. We hebben de buurtpreventie opgericht, waar meer dan 60 vrijwilligers zich voor hebben aangemeld. Een fantastische groep vrijwilligers die dagelijks hun rondes door Acht voor u lopen. Het team staat en is een voorbeeld voor veel andere buurtpreventieteams.

En tot slot, de openbare vergaderingen. Altijd goed verzorgd door de super mensen van het Dorpshuis. Door hen ziet het er altijd zo mooi uit hier. Ik wens dat het Dorpshuis in 2018 nog meer de huiskamer van Acht zal worden. Want zo’n fantastisch buurthuis moeten we behouden en toegankelijk houden voor iedereen. Tijdens zo’n openbare vergadering moet ik u bekennen dat het elke keer weer spannend is als het 19:30 uur is. Ik kijk dan de andere leden van de Dorpsraad aan en vraag me af of we weer een grote opkomst gaan behalen. Mede dit bepaalt namelijk ons draagvlak. De spanning verdwijnt uiteindelijk als ik steeds weer zie hoe veel mensen de bijeenkomsten bijwonen. Het is een teken van steun, maar vooral van oprechte interesse in de zaken die hier in Acht spelen. Onze inwoners, wij en jullie, zijn betrokken bij de leefbaarheid van hun buurt. Wij willen weten wat er speelt, wij willen invloed kunnen uitoefenen als het onze directe leefomgeving betreft. Wij willen simpelweg een leefbare buurt, en wij beseffen ons allemaal dat wij daarin ook een gezamenlijke verantwoordelijkheid in hebben. Die participatie van Achtenaren, van u, waardeer ik enorm. Meedenken, meedoen.

Dat hoop ik de aankomende jaren te zien gebeuren. Vanzelfsprekend, er wordt al heel veel georganiseerd in dit prachtige dorp. Jonge mensen, volwassenen, senioren. Allemaal dragen ze een steentje bij aan Acht. Maar, ook voor de wat meer bestuurlijke, politieke en leefbaarheidsvragen en onderwerpen, zijn mensen nodig. We zijn gelukkig nog niet aan het moment gekomen wat ik aan het begin van mijn toespraak schetste: de Dorpsraad is er nu nog. Maar: de Dorpsraad moet worden doorgegeven. Vier van de vijf huidige leden stoppen na vier jaar en vinden het tijd om het stokje over te dragen aan andere Achtenaren die vol met energie zitten om de belangen van het dorp te behartigen.

Ik doe een oproep aan u allen, en het is ook een van mijn wensen voor 2018. Nu wij in de afgelopen vier jaar enorm hard gewerkt hebben zou ik het geweldig vinden als een nieuwe club klaarstaat om het nog beter te gaan doen. Ik weet dat de betrokkenheid bij het dorp groot is. Het is wel nu of nooit, het is nu tijd dat men zich aanmeldt als kandidaat voor de Dorpsraad. En als u het niet wil, denk dan aan een ander en spreek hem of haar erop aan. Het is namelijk ONS belang.

En voordat we over gaan naar het officiële toastmoment, wil ik een nog aantal andere dingen aansnijden. Ja beste mensen, het is mijn laatste nieuwjaarsreceptie in deze rol, dus ik wil nog even van het moment gebruik maken. Laten we even vooruitkijken. 2018. Wat zal het jaar ons gaan brengen? Ik hoop dat als u een wensenlijstje heeft, uw persoonlijke wensen en doelen uitmogen komen. En die wensen zijn natuurlijk per persoon verschillend. Al hoewel, en paar dingen delen we in het leven. Iedereen wil gezond zijn. Iedereen wil een veilig thuis, met een dak boven het hoofd. Iedereen wil liefde. Iedereen wil vriendschap. Iedereen wil een fijn leven kunnen leiden en zelf bepalen hoe dat wordt vormgegeven.

Ik zei het in mijn eerste nieuwjaarsspeech al drie jaar geleden, en ik kom er weer op terug. Wat ik graag zou willen is dat we wat meer omkijken naar elkaar. Minder het individu voorop, meer de samenleving. Het zijn misschien holle woorden, maar niets is minder waar. Je ziet het op televisie dat die roep steeds luider klinkt, maar ik zie het eigenlijk ook dichtbij.

Een keer in de twee weken op zondagavond schenk ik koffie voor de senioren in het verzorgingshuis Antonius. Het “kost” me driekwartier van mijn tijd, maar het levert me zo veel meer op. Terwijl ik de koffie of thee inschenk, vraag ik hoe de dag is geweest van meneer of mevrouw. Vaak is er weinig gebeurd. Een beetje naar buiten kijken of naar de televisie. Toch merk ik dat ze het fijn vinden om even te praten met me. Waarover, dat maakt niet uit. Als ze maar even de aandacht krijgen en er naar hen geluisterd wordt. Werkelijk altijd word ik bedankt voor het praatje dat ik met ze gemaakt heb. Dat zegt natuurlijk wat. Enerzijds dat ze het erg op prijs stellen, maar anderzijds dat het kennelijk ook erg gemist wordt omdat het zo bijzonder is.

Ik vind dat we meer moeten omkijken naar elkaar. Een samenleving is niet een optelsom van alle individuen. Een samenleving deelt bepaalde waarden, bijvoorbeeld ingegeven door de missen op zondagochtend in onze mooie kerk. Een samenleving deelt bepaalde tradities, bepaalde normen met elkaar. En in onze samenleving zouden we wat meer aandacht mogen hebben voor onze opa’s en oma’s, voor senioren. Maar eigenlijk gewoon voor iedereen. Dat het normaal is dat je wat voor elkaar doet, zonder dat daar geld tegenover staat. Dat je elkaar niet hoef te wantrouwen, maar juist vanuit vertrouwen denkt. Dat we de verschillen tussen elkaar niet uitvergroten, want dat levert helemaal niets op. Wat wel iets oplevert is dat we op zoek gaan naar wat ons deelt. Of dat nu in een discussie is of hier vanmiddag bij elkaar, we moeten het gemeenschappelijke tussen ons vooropstellen, vasthouden en koesteren.

Ik wens dat we samen in 2018 dat gevoel meer gaan krijgen in onze samenleving.

Ik wil daar zeker een bijdrage aan leveren. Want ook al stop ik na vier jaar als voorzitter van de Dorpsraad, ik ga door. Ik wil uw belangen hier in Acht gaan vertegenwoordigen op een niveau waar de echte beslissingen over onze leefomgeving worden genomen. Waar wordt bepaald welke richting het met Eindhoven op moet. Ik ga voor een Eindhoven dat weer bereikbaar wordt, voor een Eindhoven dat weer veilig wordt. Vanuit thuis heb ik geleerd dat wanneer je een euro ontvangt, je er ook maar één kan uitgeven. Dat betekent dat onze financiën in onze stad weer op orde moeten komen. Dat is nu echt een puinhoop. Ik wil een stad die de inwoners serieus neemt, waar inwoners mee doen. Maar wat ik vooral wil, is een Eindhoven waarin we omkijken naar elkaar.

Ik ga dat, zoals u van mij gewend bent, met volle energie, optimisme, ambitie en daadkracht, proberen te realiseren. Ik heb mij daarom verkiesbaar gesteld als kandidaat gemeenteraadslid voor de gemeente Eindhoven. Op 21 maart kunt u mijn naam vinden op plek 2 namens het CDA. U zult begrijpen dat ik verder geen stemadvies kan geven….

Tot slot, lieve mensen, het toastmoment is daar. Ik zou willen voorstellen dat u allemaal uw glaasje pakt.

Laten we met z’n allen proosten op een fantastisch 2018 waarin wij, lieve Achtenaren, in goede gezondheid mogen zijn, waarin we de successen met elkaar vieren en het verdriet met elkaar delen. Ik wens dat 2018 een voorspoedig jaar mag worden voor u, en uw naasten.

Op een spetterend 2018!

Remco van Dooren, voorzitter Dorpsraad Acht

Dorpscorrespondente van het Eindhovens Dagblad, Karin Rosendaal, maakte een verslag van deze feestelijke bijeenkomst: